Yaratmanin oteki ucu yok olmak. Sonra kendi kullerinden, yeniden, dirilmek hayal gucunun yelkenine sarilarak. Tekrar ve tekrar.

Yuvarlanan tas yosun tutmazmis. Isleyen demir ise pas. Ne yosun ne pas isterim hayatta diyerek, illaki akmaliyim, illaki gitmeliyim; varmak dahi o kadar umurumda degil, yani ulasmak, olmak, ermek, yani yukselmek, basarmak, kotarmak, hicbiri o kadar umurumda degil; aslolan gitmek, gidebilmek, bu bitimsiz yolculuk...

Okullarda okutulan bicimiyle tarih insansiz bir akis, bireysiz bir kutle; dusman suretsiz bir Oteki, boylesi yeg, boylesi cok daha iyi, olabildigince urkmek ve urkutmek icin bilinmeyenden.

Unutkanlik bulasici illet, bireyselden toplumsala, toplumsaldan kuresele katman katman siliniyor ailelerin gecmisinde kalmis ama aslinda hic gecmemis huzunlerin tutanaklari.

Seni, senin yaratmadigin, icine dogdugun, dogustan edindigin kimlikten, kisveden, suretten ve bedenden oturu, ya kendinden hakir ya da kendinden uzak gorerek oteliyorsa biri, bunun adi ay-rim-ci-lik-tir.